sabah erken kalkıp
güne bir kaç satır bırakıyorum
sonra onları bir eskici gibi toplayıp
tekrar akşama yelken açıyorum
derin hülyalara daldığım uzun geceler
bütün saçmalıkları
istenmeyen yıkıcı gerçekleri
çoğunun evet ya diyeceği hayalleri
yaşama dair plan projeleri
hepsini ortaya döküyorum
ay ışığı varsa ne alâ
yoksa kendi ışığımla kavruluyorum
bazen kendimden korktuğum oluyor
yüzümü yıkıyorum
aynaya bakıyorum
geçmediyse öncekilere sarılıyorum
düğümleri çözüp tekrar bağlıyor
eski defterlerin tozunu alıyor
bazı kitapların yerini değiştiriyorum
kafamdan atamadıklarım varsa
müziği sonuna kadar açıp
mevsimine göre bir şarkıyı yüksek sesle
tekrar tekrar tekrar dinliyor
biriken uğultulu kelimeleri
yazıya döküp
yine yeni doğan güne salıyorum
böyle yaşıyor
böyle yazıyor
böyle tutunuyorum
Cenk Levin Şiir 