Cancağızım

özür cancağızım
dünyaya çok mu geldin
dünya mı sana fazla
bilemeyeceğiz
bilmek istemeyeceğiz

bazen fani insanlar
nesli sürdürmek için değil
nefsi köreltmek için
sever gibi yapar
cancağızım
kimi günah der buna
kimi mübah

can parçasını
terk eden günahkar
dünyaya boyun eğen
çaresizler var aramızda
normal değil bu
kendini inkar
normal olur mu

ekle buna
adı sanı duyulmayan
merak dahi edilmeyen
sırra kademi
sahip çıkmayan
haber olmasa vaka-i adiyeden
saymaya teşne devleti
her türlüsünü kabule razı
üstüne ölü toprağı serpilmiş milleti
gör şeytanın gör dediğini
sonra çöz bilmeceyi
cancağızım

yakışmadı dünyaya
öyle masum öyle güzeldi
süt anne yetmedi Nisa’ya
en şefkatlinin bile kollarında
zehirlendi

öyle sarhoş ki insanlık
kimi öldü dedi
kimi yaşıyor hala
haber kadar kıymeti yok canın
bir varmış bir yokmuş misali

yaşadığını farketmeyen
öldüğüne nasıl üzülecek
cancağızım
yaşarsan,yaşattık diyecek
üstüne övünecek
ölürsen timsah gözyaşı dökecek

inadına tutun hayata
inadına yaşa cancağızım
bıraksalar tarlaya
yeşer orada
büyü,gönen,güzelleş
peşine düş vazgeçmenin
hesap sor cümle alemden
yaşanmasın bir daha
söyle,haykır,bağır
herkes değil bir nisa
evladına sahip çık
yoksa dölün kurur
namusundan vazgeçme
er geç hesap sorulur
deyiver cancağızım
umut ol yarınlara
seni duyarlar
beni anlarlar belki