duvak temizlik bezine
kalem sustalıya dönüştü
anlar zamana yenildi
uyuşmayan
teğet geçen bedenler
çelişen zihinler
birkaç santimetre ekrana sığdı
üç öğün ikiye
iki bire düştü
kimse acıkmadı çünkü
sevgiye,ilgiye önce doymadan
yeniden yeniden beslenmek ne güçtü
fidanlar yeşersin diye
beslenen suskunluk
mutluluk değil
durgunluk getirdi
eskiyen bedenlerine
körelen zihinlerine
gizli ihanetler kazındı
anahtarı denizlere atılmış
açılması imkansız
dört duvar demirlerine
kuşlar yuvadan uçar
onlarsız yuvayı kim ne yapar
hiçlikte yaşamaktansa
bu hikaye
çekenin yazdığı
edenin bulduğu
masumun haberdar olmadığı
bir rol dağılımına bakar
Cenk Levin Şiir 