
kavruğuz
derin yaralarımız
söz ile çıkar yüze
saz ile demlenir
dile gelir yana yana
akar gelen güne
koşarız bile isteye
o harın içine
çok can yanar
çok can gider güme
kıvrıla büküle
uzar yolumuz
bulamayız huzuru
yürüsek dümdüz
suya hasret dudağımız
yaş tutmaz gözümüz
özümüz temiz ya
ağırdır yükümüz
atadan kalan miras
gibi çözümümüz
kavruğuz
yanık çıkar sesimiz
övsek de sövsek de
göğüste pişer
sonra dile düşer
her sözümüz
