baktırdığı fallarda
hep beklemek çıktı
ömür boyu sürmesi
yalan yok bıktırdı
erişmeyi bekledi
ruh eşine uydu
ne umdu ne buldu
yıllarını verdi
oğul,oğul dedi
peşinde koştu
can kız desen
gülücükle avuttu
şöyle bir düşününce
beklemedik ne kaldı
yine de razı gönül
uğruna geçse ömür
ummadığı anda
başa geldi veda
adı sanı kaldı
birkaç parça eşya
malum son,toprak altı
başladı çürümeye
yok olmayı bile
bekledi biteviye
Cenk Levin Şiir 