sabahlar aynı sabah
müzikler aynı
sesler aynı
kuşlar değil
arada geçip giden yılları
kimler aldı
geriye sarıp sarıp
yakınıyor değilim
anılarla piştim
umutla yaşadım
bugüne vardım
elde ne varsa
hak ettim
olmayana yerinmek
keşke demek
huyum değil
öyle kabul ettim
içeride uyuyan iki çocuk
yoluna bakan bir kadın
akıldan çıkmayan
gönülde tapulu
bir yığın arkadaş
aşkı eskitmiş
yıpranmış
can vermemiş
birkaç sevgili
koltuk altı beze
çıkar mıyız bahara
kim bilebilir ki
“şöyle gülümse
kalk yüzünü yıka”
diyen adam
senden aldım ilham
yola çıktım
geliyorum ben de
düşler ülkesine
ve ötesine
hazırlan
Cenk Levin Şiir 