çabuk gitmesin diye
ziyaretinden önce
saati geriye aldığım
insanlarım var
geç bıraktığım
benimle birlikte
hayata yetişmeye çalışanlarım
yetişemeyecek olsa bile
koşanlarım,çırpınanlarım
mutluluk peşinde
çabuk göçmesin diye
bilmediğim duaları
hakkında söyler gibi yaptığım
arkadaşlarım
büyüklerim,küçüklerim
yerine geçtiklerim
uzak olmasın diye
dil döktüklerim
sayıları birkaçı geçmez
neye güvenirsin derler
bilirim ki sevenler ölmez
çabuk sevmesin diye
soğuk durduklarım
tarttığım bir süre
zaman,zemin yokladıklarım
demlene demlene
içtiklerim var
önce kaybettik sanıp
doğru anı kollayıp
kadeh tokuşturduklarım
akıl yarıştırdıklarım
ahir ömür bir gün biter
öte yana beraber
bilet aldıklarım var
çabuk bitmesin diye
önlem aldıklarım var
bir filmi geriye sarmışlığım
şarkıyı tekrara almışlığım
bir şiiri durup durup okumuşluğum
ilham alıp yenilerini yazmışlığım
yırtıp atıp silip bozup
yayınlamışlığım var
kimseler bilmeden
kimseler görmeden
yaşamışlığım var
en uzun geceleri
en kısa gündüzleri
karanlığa sürmüşlüğüm var
çabuk her şey çabuk
daha bebekliği bilmeden
bir de baktık
büyümüşüz
olmuşuz çocuk
genç olmayı bilemedik
göz açıp kapayıncaya
yetişkinliğe geçtik
bizim oldu çoluk çocuk
dünyanın derdini yüklendik
bir sürü şeyle uğraştık abuk sabuk
ihtiyar olmaya gönül yok
demeye dil varmıyor
ölümü düşünmeye vakit kalmıyor
torun torba getirdi
daha dün bizim çocuk
dünya fanisin
milyonlarla yarıştırıp
önümüze bir yaşam serdin
sormadan geri alma peşindesin
sence normal,bence çabuk
Cenk Levin Şiir 