bugünlerde…

hiç keyfimiz kalmadı
yorganı üstümüze çekmeye
bir fincan çay içmeye
utanıyoruz bugünlerde…
insanlık dramı yaşıyor
acıyla sınanıyor
uykuya dalmadan
kabuslar görüyoruz bugünlerde…
yaşarken olduğu gibi
ölürken de kaybetmeyelim
insanlık onurunu diye
dua üstüne dua ediyoruz bugünlerde…
ölü yavrusunun elini bırakamayan baba
yenidoğanını emziremeyen ana
bir umut enkazdan çıkar diye
cebinde tuttuğu bir kutu bisküviyi
yiyemeyenleri görüyor
yaşadığımıza lanet ediyor
can havliyle yardıma koşması gerekenlerin
ucuz hesaplarla geleceklerine yatırım yapmaya çalıştıklarını
düpedüz,ayan beyan görüyoruz bugünlerde…
odasını terk etmiş öğrenci,azığının üstüne not düşmüş
yatağında konaklayacak zedelere afiyet olsun diyor
anasının yapıp gönderdiğini ikram ediyor
kim gelecek,kim yiyecek
yavrusunu yitiren mi
atasını betona gömen mi bilemiyor
tencereyi ısıtıp
karın doyurmayı zul görüyoruz bugünlerde…
bizde ders yoktur hep sınava çekiliriz
sınavlar zordur korakor öğreniriz
öğrenmek denmez ona anında unuturuz
her şey çok güzel olacak demek
imkansız geliyor bugünlerde…