bisikletin üzerinde
dünyasını taşıyan adam
sığındığı durakta otobüs beklemiyor
ilgi,sevgi,insanlık beklediği
insanın insanı görmediği
yalnızlığa terk ettiği
bu zalim dünyada
ölmeden farkedilememenin
insan gibi yaşamayı
hak edememenin
sonsuz ızdırabını yaşıyor
tek başına kafa tutuyor aslında
kendini üzenlere
hesaba katmayanlara
meydan okuyor
gece gündüz sıcak soğuk demeden
vücudu yatay düzlem görmüyor
mezara girmeden
geç anam babam geç
seyirte seyirte
gözün kör tuzun kuru
kalbin taş
sıcak mı soğuk mu
aç mı tok mu düşünme
nasılsa hayat sana güzel
ya başkasına
boşver
varsa başın sokacak damın
karnını doyuracak azığın
umurunda değil başkasının
yediği içtiği
nerede yattığı kalktığı
yolunu değiştir ya da
göz görmeyince gönül katlanır de
insanım diye geçin sonra
iki eli iki bacağı
gövdesinin üstünde içi boş başı
kim kaybetmiş te o bulmuş aklı
ağır,tekleyen
sağa sola ona buna
çarpmaktan başka işe yaramayan
sevmeyen,sevemeyen
sade vücuda değil
dünyaya kan pompalayan
cesaretsiz ürkek yüreği
sıyır bedeninden
artık yaşama
otobüs durağında dünyasını bisiklete yüklemiş otobüs dışında her şeyi bekleyen adam
ölmeye direndikçe kendi kuvvetince
utan ve yaşama
artık direnemediğinde
düşün bir kalem
biri daha eksildi,göçtü gitti
dünyanın fiyakasını bozan
diye rahatla,utanma
sana mı kaldı sanki dünya
sakın ha kaldı sanma
https://open.spotify.com/episode/3kq6sXcp2C8gs2rzCOBRwT?si=KnX6dhqQSkui2glBS9sGjA&dd=1
Cenk Levin Şiir 