Fark
Cennet
Mizan
yıllar yıllar önce
açılan zarf içinde
saldırgan bir dil eşliğinde
küçük dili yutturan
havsalayı zorlayan
bir mizan
yazının içinde iban
imza baban
ip koptu
cambazla beraber
şapka düştü
kel göründü
harç bitti
yapı paydos
film bitti
haraç zamanı
pişmanlık
yok faydası
aynı hata
zor bir daha
hesabı mahşere
helali hoş çocukluğun
hoşluğu helal adamlığın
nerde kaldı babalığın
ses yok
pil bitti
Gencim
gencim
genç kalacağım
buruşuk derim
tekliyor kalbim
çabuk yoruluyor olabilirim
tahammül uzayda
herkese hoşgörü
her şeye eyvallah
ediyorum diye
yaşlandım sanma
yaşadım,gönendim
gözüm tok,aç değilim
eldeki yetiyor
fazlası yük,zor taşımak
hızlı koşmak
imkansız geliyor diye
kocadım sanma
berbat ettim dünyayı
üstünden geçtim değerlerin
kabul ediyorum
suçluyum diye
saklandım sanma
fitne,fesat
cürüm,cerahat
bitene kadar
hazırım mücadeleye
güç
içimdeki gençte
gencim
gençler için
mücadele edeceğim
karanlıkla,yobazla
çalanla,çırpanla
ben batırdım
ben temizleyeceğim
gücüm var hala
vazgeçtim sanma
gencim
bayram kutlayacak
avuçlarım patlayıncaya
alkışlayacak
ruhum diri
oğul,kız,torun
onlar da ben gibi
umut dolu yaşayacak
hep genç
taze kalacak
nisanın yirmi üçü
mayısın on dokuzu
ağustosun otuzu
ekimin yirmi dokuzu gibi
İhanet
duvak temizlik bezine
kalem sustalıya dönüştü
anlar zamana yenildi
uyuşmayan
teğet geçen bedenler
çelişen zihinler
birkaç santimetre ekrana sığdı
üç öğün ikiye
iki bire düştü
kimse acıkmadı çünkü
sevgiye,ilgiye önce doymadan
yeniden yeniden beslenmek ne güçtü
fidanlar yeşersin diye
beslenen suskunluk
mutluluk değil
durgunluk getirdi
eskiyen bedenlerine
körelen zihinlerine
gizli ihanetler kazındı
anahtarı denizlere atılmış
açılması imkansız
dört duvar demirlerine
kuşlar yuvadan uçar
onlarsız yuvayı kim ne yapar
hiçlikte yaşamaktansa
bu hikaye
çekenin yazdığı
edenin bulduğu
masumun haberdar olmadığı
bir rol dağılımına bakar
Yanı sıra
gezi gözü arpacığı
özgürlüğe doğrulan silahı
kendine dönmüş gördüğünde
çok özür dileyeceksin
savunacak şeyler aramanın yanı sıra
geç olacak ancak
güç olmayacak
her şeye hükmetmek istemenin
acısını çekeceksin
sonucuna katlanmanın yanı sıra
hakkındaki hükmü duyduğunda
sadece şaşıracaksın
günahına girdiğin insanlar
kendinle günaha soktuklarına
anlatmaya çalışacaklar
anlayan çıkacak
anlamamakta ısrar eden yanı sıra
vebal,boynunda görünmez bir ip
sallanacaksın günahla tövbe arasında
ayağın yere bastığında
her yer kahverengi
her şey kekremsi
geç de olsa kenara çekilmenin
acımasızca dışarı itilmenin
tadı dolacak boğazına
boyu aşan kara toprağın yanı sıra
Dibini
dibini gördü
kimseler yokken
kimsesizliği
kimseler varken
kısmetsizliği
boş ver
koy gitsin
bana ne
çok da tın
demeyi öğrendi
çok pahasına
dibe vurduktan sonra
zirveyi gördü
yükselebileceği kadar yükseldi
döne döne,sine sine
yaşamayı sınadı
vazgeçmeyi öğrendi
hazır o yüzden
her türlü sona
Parantez
kafasına göre
parantez açıyor
suratına kapanacak
çarpılacak kapılar
boyunduruğa girecek
aklı ermiyor
oyun zahir hayat
istediğin zaman gir çık
kaptırdın yakayı
kaybettin özgürlüğü
zor görürsün gün yüzü
aydınlığı,ışığı
okuduğun okumadığın tarih
kıyısından döndüğün
boyunduruğu anlatır
aklını başına devşir
gün bugün
kararını ver
yazdığı gibi bir büyüğün
artık vaziyet
vatan yahut silistre
okumadı bilmez
dinlemedi duymaz
değil değil öyle değil
bak hala diyor ki
vatan yahut sömestre
parantez kafalı
topla kendini
dinle bileni
dinle
Dünyayı bölelim ikiye
dünyayı bölelim ikiye
bir yarısında iyiler
diğerinde olamayanlar
yarım sene deneyelim
halden memnunsak
devam edelim
iyi olamayanları
kendi aralarında ikiye ayıralım
daha iyi olamayanları kazanalım
diğerlerini koyalım bir gemiye
sepetleyelim başka gezegene
böylece çoğalalım
öneri,iyi olanların
kuzey yarımküreye
iyi olamayanların
güney yarımküreye yerleşmesi
çocuk aklıyla
iyi olamayan dökülsün aşağıya
iyi olan iyilikten
yücelsin göklere
erişsin cennete
vakti geldiğinde
vladimir,sizi şöyle alalım
şahsımı da
aşağıya,güneye
mandela’nın torunları
che’nin devamları
çıkın lütfen yukarıya
ihtiyaç sahipleri
çağırıyor sizleri
hadi oyalanmayın daha fazla
ne kaldı şurada
birkaç yıl,birkaç bahar
biraz umut,biraz güneşten başka
Dünya şu günü
dünya o günü
dünya bu günü
boş iş sahibi
geçirsin gününü
anlat anlat bitmez
başka gün,söz etmez
akla gelir yılda bir
tepin tepin yetmez
denir ki her gün
denir ki bayram seyran
değer bildikten sonra
o gün,bugün ve her an
dünya şu günü
dünya bu günü
gücü yetmez
taşımaz yerküre
bu boş yükü
Cenk Levin Şiir 