Cenk Levin Gürcan
kimse tam sahiplenmese de
biz bir aileyiz gevelemesinde
evde,iş yerinde
birilerinin yüzü suyu hürmetine
idare edilen
biber gazı yerine
ara gazı verilen
en az bir arkadaşım eşek vardır
her tür abukluğa ortak
aşırılığa tanık
daimi sanık
pes şaşırınca söylenir
insanımsıya hitaben
o yüzden çüş diyorum
semerini de başkası vursun artık
I.
çocuk kalalım istedik
bir yanımızla
yanlış anladılar
büyüyemedik
cana kastettiler
gün yüzü göstermediler
yetişemedik yirmilere
depremde,kazada,selde hadi kader
meydanda,protestoda,nümayişte
canımıza okudular
karşıt görüşlü adamlar
ve dahi polisler,jandarmalar
korumak için bir şey yapmadılar
çocuk kaldık ancak
çocuk yaşta ölerek
ahımızı aldılar
ebedi yaşa mahkum ederek
ondandır dilimiz,gönlümüz
zehir zemberek
II.
hayat geçiyor
zamanla
mutluluğu değil
mutsuzluğu çoğaltıyoruz
küçük bir çocukken
oyuncak araba
bayramlık pabuç
topu ver oğlanlara
kızlar için bir toka hatta
güldürürken yüzü
doyasıya
yaş ilerledikçe
hırslar büyüyüp
ön almak mecburi
geride kalmak arızi
algılanınca
boğuluyoruz mutsuzluğa
yine de peşindeyiz
nasıl mutlu oluruz
kimi sarıyor paraya
kimi yelken açıyor aşka
bulamayan bir
bulan bin pişman
üç vakit geçiyor
ayağının altını öpen
kesiliyor düşman
cepte para
altta araba
kışlığı,yazlığı
köşkü,yalısı
yaşamın darısı
kendine göre derdin
bıkmadan ürettiğin
mutsuzluğa
olmuyor deva
ten buruşsa
boy kısalsa
kilolarca fazlalık
ayaklar taşımasa
akıl başa gelse
bilgi arşa çıksa
parayla alınmayan
tecrübe tavan yapsa
yetmiyor
yetmiyor mutluluğa
mutlu olmak
çocuk kalmak galiba
yürekteki o masum pıtırcık
anahtar onda
söz
aklın artığı
özün bulaşığı
ne dersen de
çoğu içinde kalır
kalsın zaten
yazı
dilin şımarığı
elin uslanmazı
kağıdın kurnazı
mürekkebin fazlası
gem almaz bazen
yaz
söz veriyorum
söz
yazacağım
her şeyi
kalpten,gönülden
mendireğim
koruganım
akıttım gözyaşlarını içime
engin denizlere salamadım
hiç bir sitem heba olmasın
her bir acı akılda kalsın
kıyamadım
tekrarı yok hüzünlerin
sıra artık sevinçlerin
ben senin mendireğin
ben senin koruganın
yaşar gideriz birlikte
ister bir filikanın
ister çukurun içinde
yeteriz nasıl olsa
yeteriz birbirimize
Yaklaşık bir yıl önce Spotify’da “Yazdıklarımı okudum” podcast’ini açmıştım.Bir sonraki aşamada okuduklarımdan seçtiğim örnekleri seslendirmeye ve “Okuduklarımı okudum” podcast’i altında toplamaya niyetlenmiştim.
Zamanı geldi.İlk örnekleri okudum bile.
https://open.spotify.com/show/4rYFjthk9SONoCdvDaNgj1?si=zbP30ooYSY–ldbo9LSluA&utm_source=copy-link
o anı yakala
için dolup taşar
kalem yetişmez
gözde gülücük
yaşa boğulur
terse kürek
kıyıya vurur
o anı yakala
nedir ki yazmak
herkes yazar
en az kendi kadar
mühim olan
özünü aşmak
karşıya geçmek
dile ket vurmadan
sus de sus
yarına kalsın
kuraklara
susuz yazlara
ara bıkmadan
yazılmayanı
elin gitmediği
dilin yetmediği
o anı
ara
gitme diyorum
söz lüzumsuz
fikir bende karar sende
davul bende tokmak sende
dert bende derman sende
gençlik olunca serde
hükmü yok bendekilerin
biliyorum
gidersen eksilirim
üzülürüm diye değil
korkuyorum
hayat,hayal kurarken
göze sokar en parlağını
göremezsin başkasını
en parlağı değil
en yarayışlısı lazım diyorum
dinletemiyorum
kendi düşen ağlamaz
sen bilirsin
nasıl diyeyim
ne ermiş ne meleğim
ön kesmek istemem
ardını kolluyorum
ikisi birden
nasıl başarılır
bilemiyorum
kervan yolda düzülür
ergen evvel üzülür
bulunur bir çözümü
ne yaparsan yap diye
geliyor dilimin ucuna
diyemiyorum
nasıl olacak bu işler
kara kara düşünürken
vakit geçiyor be yavrum
bunu ben biliyorum
bunu sen biliyorsun
bunu herkes biliyor
bunu herkes yaşıyor
amma ve lakin
tekrarlayıp dursam da
ustanın dediği gibi:
“…anlatamıyorum”
bak Kraliçe Elizabeth bile
doksan altı yaşında
onca zenginlik,asalet
yetmiş yıllık kraliyet
veda etti hayata
doksan altı olmaz
doksan yedi
doksan yedi olmaz
bilemedin yüz
göçüp gittikten sonra
çoluk çocuğun
arkadaşın,dostun
söyleyecek güzel sözü
senin adına bakacak
yüzü olmalı
herkes prens,prenses
değil sonuçta
koskoca Kraliçe Elizabeth
britanya yurdunun hakimi
baş tacı
aristokrasinin bel kemiği
sonsuz kıvancı
süper güçlerin kıramayacağı
bırak kırmayı
ağzının içine bakacağı
E-li-za-beth
K-ra-li-çe
bile…
hey gidi koca dünya
için güzellik dolu güya
sınamaya
sınanmaya geldik
görmeye bir dolu rüya
uğursuzu,yobazı
yalancısı,madrabazı
koltuğa kazık çakanı
bir gece ansızın geleni
bir gece ansızın gideni
bulamadık bekleneni
britanya bilmem ama
en azından kendi yurdumda
biliriz kim
hayal kırıklığı müsebbibi
hey gidi fani dünya
olup olacağın
verip vereceğin bu mu ya?…
hadi oradan,hadi oradan
kes bileti,kır kalemi
daha fazla oyalamadan
hiç umurunda değil
huyu böyle
bol bol tükürüyor
onunla da kalmıyor
ihtiyaç halinde
gayet normal keyfinde
tükürdüğünü yalıyor
yalayabiliyor
sorun değil onun için
ha bire ha bire ha bire
tükürüyor
hem de yere,her yere
rüzgar nerden eserse
aldırmıyor,üfürüyor
aldırmıyor,tükürüyor
karşıdan da esse
cahil cesareti
pişkin nedameti
tükürmeden duramıyor
yüzüne gelse
uyarsa etrafı
aman dikkat dese
bir iki fırıldağı
kızıyor,deliriyor
daha çok tükürüyor
lama mübarek
bitmiyor tükürüğü
bitmiyor üfürüğü
sınıra geldi ama
hak ediyor,alacak
pek yakında
ıslak bir öpücüğü
anlattığın,anlaşıldığınca
kıymet bilinmedikçe
kalır insafa
bir bardak suda kopan fırtına
yaşama bağlayan keşmekeş,alabora
durgun denizde yol alan
bilmez dibe sürükleyen anaforun
bir anda çıkarabileceğini arşa
dakikalar saatlerin
günler senelerin
ziyadesiyle hükmündeyse
kendi hayatını yaşamayan
ulvi görevdedir
anlar ki yaşanmamış
benliktedir
giden ömrün hesabı
mahşerde
artık yeter
kalanı rahat bırakın
insafsız haramiler!…
Cenk Levin Şiir